Zakończenie pracy

 

67% wynagrodzenia

płatne przez rok

 

Zabezpieczenie finansowe

po zakończeniu pracy

gwarantuje życie

na wysokim poziomie !

 

 

Kończąc pracę w Niemczech warto zadbać o źródło utrzymania, które będzie pracownikowi gwarantowało pieniądze po ustaniu stosunku pracy. Dlatego w przypadku braku bieżących dochodów warto pozostać nadal zameldowanym w Niemczech, a nie wracać od razu bez środków do życia do Polski. Bogaty pakiet świadczeń socjalnych zapewnia egzystencję na odpowiednim finansowym poziomie. Pracownikowi posiadającemu przynajmniej jedno dziecko przysługuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 67% dotychczasowego wynagrodzenia, a pracownikowi nieposiadającemu dzieci przysługuje 60% dotychczasowej pensji. Są to środki finansowe zapewniające życie na godziwym poziomie.

Warunkiem niezbędnym do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych jest przynależenie pracownika do niemieckiego systemu zabezpieczenia społecznego, a więc odprowadzanie obowiązkowych składek ubezpieczeniowych w Niemczech (Sozialversicherung in Deutschland). W Niemczech płaci się 4 rodzaje składek ubezpieczenia społecznego: Krankenversicherung (ubezpieczenie zdrowotne), Pflegeversicherung (ubezpieczenie pielęgnacyjne), Rentenversicherung (ubezpieczenie emerytalne) oraz Arbeitslosenversicherung (ubezpieczenie na wypadek bezrobocia). Z tej ostatniej składki finansuje się wypłatę zasiłku dla bezrobotnego.

 

Podstawą do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych jest wypowiedzenie złożone przez pracodawcę, bądź rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron, czyli za porozumieniem pracownika i pracodawcy. Inaczej wygląda sytuacja, gdy pracownik wypowiada umowę pracy. W takich przypadkach Urząd Pracy bardzo dokładnie bada przyczyny, dla których pracownik zrezygnował z dalszego wykonywania pracy na rzecz pracodawcy. Zawsze w takiej sytuacji wymagane jest złożenie przez pracownika pisemnego wyjaśnienia sytuacji. Gdy pracownik nie miał naprawdę ważnego powodu do wypowiedzenia pracy, to Urząd Pracy nakłada na pracownika tzw. Sperrzeit, czyli okres karencji, w którym to pracownik nie otrzyma zasiłku. Taki środek zapobiegawczy ma chronić przed nieprzemyślanymi decyzjami pracowników o zwolnieniu się z zakładu pracy. Sperrzeit wystąpi także wtedy, gdy pracownik złoży błędne co do formalnej strony wypowiedzenie i nie zachowa terminu wypowiedzenia. Taka sama sytuacja ma miejsce, gdy pracownik porzuci zakład pracy. W przypadku gdyby pracownik otrzymał przy okazji odejścia z zakładu pracy odszkodowanie od pracodawcy, to wtedy też nakłada się wyżej wymieniony Sperrzeit, ale tutaj przesłanką jest to, że pracownik już otrzymał pieniądze, które zapewnią mu środki do życia.